Γεννηθήκαμε σε ένα παγκόσμιο πόλεμο

Οι πίθηκοι του Γιβραλτάρ

Γιβραλτάρ

The New York Times

Σύμφωνα με τον θρύλο όσο οι μαϊμούδες ζουν στον βράχο του Γιβραλτάρ, η περιοχή θα μένει στα χέρια των Βρετανών. Πράγματι οι κάτοικοι της Γηραιάς Αλβιώνος αιώνες τώρα είναι απολύτως βέβαιοι ότι η λαϊκή παράδοση ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Οι πίθηκοι του Γιβραλτάρ

Γιβραλτάρ

The New York Times

Σύμφωνα με τον θρύλο όσο οι μαϊμούδες ζουν στον βράχο του Γιβραλτάρ, η περιοχή θα μένει στα χέρια των Βρετανών. Πράγματι οι κάτοικοι της Γηραιάς Αλβιώνος αιώνες τώρα είναι απολύτως βέβαιοι ότι η λαϊκή παράδοση ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

   Οι συμβίωση ανθρώπων και πιθήκων στο Γιβραλτάρ μπορεί να προκαλεί προβλήματα στους μόνιμους κατοίκους, γιατί οι πίθηκοι συμπεριφέρονται σαν σκανταλιάρικα κλεφτρόνια , αλλά αφ ενός είναι ένα τουριστικό αξιοπερίεργο , και αφ ετέρου δίδεται η ευκαιρία να μελετηθεί η κοινωνική τους συμπεριφορά .

      Είδαν ότι η κοινωνία τους είναι μια πλήρως ιεραρχημένη κοινωνία με αυστηρούς κανόνες και συμβολισμούς. Υπάρχει η κοινωνική αλληλεγγύη που εκφράζεται με το ξεψείριασμα μεταξύ τους , η μητρική αλληλοβοήθεια, αλλά και ξεκάθαρα καθορισμένο για το ποιος είναι ο αρχηγός.

      Και ο αρχηγός-το κυρίαρχο αρσενικό- φροντίζει να το δείχνει.

    Επιλέγει να κάτσει στον ψηλότερο βράχο και απο κάτω τα άλλα αρσενικά οι υπαρχηγοί και λοιποί μνηστήρες της αρχηγίας. 

    Οι πίθηκοι δεν φοράνε ρούχα. Αν φορούσαν θα στολιζόντουσαν με ότι ποιο φανταχτερό διέθεταν όπως κάνουν οι άνθρωποι. Έτσι ενώ οι άνθρωποι έχουν επιστρατεύσει χρυσαφικά και διαμάντια και πορφύρες, ο συμβολισμός στους πιθήκους και η κοινωνική τους θέση εκφράζεσαι από το πόσο ψηλά κάθεσαι. Η αμφισβήτηση δε της θέσης είναι αιτία πολέμου. Τη θέση την καθορίζει η ρώμη των ατόμων .

        Στους ανθρώπους τα πράγματα είναι ποιο περίπλοκα . Οι ανθρώπινη κοινωνία έχει και άλλα πράματα πλην της δύναμης. Έχει την μόρφωση, την περιουσία, αλλά το κυρίαρχο στοιχείο του είναι η δυνατότητα να πείθει και να αποκτά οπαδούς και ακόλουθους.

      Στις ανθρώπινες κοινωνίες η κοινωνική θέση επιδεικνύεται με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας. Εδώ πρέπει να παρατηρήσουμε ότι ότι όλοι ψάχνουν να βρουν ένα βράχο να ανέβουν να θρονιαστούν. Ο βράχος αυτός είναι πολλών ειδών. Μπορεί να είναι προεδρική καρέκλα σε σωματείο. Καρέκλα Τμηματάρχη, Διευθυντού, υπουργική, κομματική ταμπέλα ή και καρέκλα επιχειρηματική, επιστημονική, συνδικαλιστική. 

   

    Έτσι ο καθένας διαλέγει το βραχάκι που μπορεί να φτάσει να στρογγυλοκαθισει. Άλλος χαμηλό άλλος ψηλό όπου μπορεί να φτάσει ο καθένας .Το θέμα είναι τα μέσα που χρησιμοποιεί γιατί οι αυτόματες αυτές παρορμήσεις είναι τόσο ισχυρές που ο σκοπός επιδιώκεται πολύ συχνά με χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Και αυτό το είδα να γίνεται σε όλα τα επίπεδα. 

   Στα μεν χαμηλά οι συνέπειες είναι μικρές και περιορισμένου βεληνεκούς αλλά στα υψηλά οι συνέπειες μπορούν να αγγίξουν την εθνική καταστροφή. Έτσι στη δεκαετία που πέρασε οι οικονομικές περιπέτειες της χώρας θα είχαν πολύ μικρότερο καταστροφικό αποτέλεσμα αν δεν επιδίωκαν το βραχάκι της πρωθυπουργίας δια της εξαπάτησης του λαού δύο φορές. Την πρώτη με το " λεφτά υπάρχουν " και το "Εμείς ξέρουμε εμείς μπορούμε ", και τη δεύτερη με το " θα παίζουμε το ζουρνά και οι αγορές θα χωρέσουν πεντοζάλι ". Το αποτέλεσμα μας χόρεψαν στο ταψί. 

  Αλλά μην νομίζετε ότι οι συγκρούσεις για βραχάκια περιορίζονται μόνο στη κορυφή.

      Στη ζωή μου όλοι κυνηγούσαν κάποιο βραχάκια ψηλό ή χαμηλό όποιο μπορούσε ο καθένας να φτάσει. Μέχρι εδώ καλά , αλλά τι μέσα χρησιμοποίησε ; 

και πώς ; , καλά , ορθά , ύπουλα , πονηρά , δουλοπρεπή ; Όλα τα μέσα είναι στο παιχνίδι. Εξαρτάται από το χαρακτήρα , την ευφυία , και το ήθος του ατόμου ,και πώς αυτό έχει διαμορφωθεί από την οικογένεια του πρώτα και από την παιδεία . 

    Αλλά ένας ευφυής θα αναρωτηθεί τελικά αξίζει τον κόπο; Αξίζει τον κόπο ; Μήπως σ αυτήν τη προσπάθεια χάνεις αλλά πράγματα;

    Γιατί αυτή η παρόρμηση , η παρόρμηση της κοινωνικής προβολής , έρχεται και φεύγει γιατί είναι μία παρόρμηση ενστικτώδης όπως των πιθήκων και έρχεται και φεύγει όπως όλες οι ενστικτώδεις παρορμήσεις που υπάρχουν στα έμβια όντα.

   Είναι μία παρόρμηση , ένας βιολογικός αυτοματισμός όπως είναι αυτή που ωθεί το χελωνάκι μόλις βγεί από την άμμο να τρέξει στη θάλασσα. Και εμείς οι άτριχοι πίθηκοι τρέχουμε εκεί που μας ωθεί ο βιολογικός μας προγραμματισμός , ανάλογα με την ηλικία.

     Σαν παιδιά παίζουμε . Κυνηγητό ; Κρυφτό, ποδόσφαιρο κλπ. Και τα σκυλάκια παίζουν . Και τα γατάκια. Όλα τα νεαρά ζώα κι έτσι δυναμώνουν , και αποκτούν ικανότητες που θα τα βοηθήσουν στην μετέπειτα ζωή. Είναι η παιδική ηλικία.

     Όταν περάσει έρχεται η άλλη φάση της ζωής . Το βασικό καθήκον κάθε έμβιου όντος.

Η διαιώνιση του είδους . Έρχεται η φάση του ζευγαρώματος . Έρχεται το λίμπιντο του Φρόυντ. Εδώ θα δημιουργηθούν τα ζευγάρια . Στο ανθρώπινο είδος τα πράγματα είναι καθορισμένα από τη φύση . Το αρσενικό κυνηγάει το θηλυκό , αλλά την επιλογή την κάνει το θηλυκό . Αυτό θα επιλέξει λέγοντας το τελικό ναι.

    Και μετά αφού ο άνθρωπος αποκτήσει απογόνους έρχεται η τρίτη ηλικία . Η ηλικία της κοινωνικής προβολής κατά τον Γιουνγκ. Εδώ σαν τους πιθήκους όλοι ψάχνουμε βραχάκι να καθήσουμε . Οι επιλογές είναι πολλές και διάφορες αλλά και μπερδεμένες μεταξύ τους.

    Ένα συνηθισμένο βραχάκι είναι η επίδειξη πλούτου. Και όντως σε κάποιες κατηγορίες και επαγγέλματα ο πλούτος είναι ένδειξη επιτυχίας. Αλλά και ο τρόπος επίδειξης είναι κριτήριο τού ανθρώπου . Είναι άλλο να κάνεις μία δωρεά και άλλο να τα σκορπάς στα μπουζούκια. Και ο τρόπος δείχνει ότι νομίζεις ότι είσαι σε βραχάκι ψηλά αλλά οι άλλοι σε βλέπουν σε βραχάκι χαμηλό . 

    Άλλο βραχάκι είναι η επίδειξη γνώσεων και σοφίας . Ένας επιστήμονας δεν έχει σημασία - και ούτε δίνει- αν έχει ή όχι πλούτο . Για αυτόν πλούτος είναι η γνώση . Για αυτόν σημασία έχει η έρευνα και η εξεύρεση της αλήθειας , όπου υπάρχει.

    Ίσως μακρυγόρισα και ίσως είναι υποτιμητικό να μιλάω για βραχάκια. Είμαστε πολιτισμένοι καθόμαστε σε καρέκλες .

    Ένα θα πω για να μην σας κουράζω .

 Οι πολλοί στρογγυλό κάθονται σε μία καρέκλα για να ομορφύνουν . 

  ΚΆΠΟΙΟΙ ΟΜΩΣ ΛΊΓΟΙ ΟΜΟΡΦΑΊΝΟΥΝ ΤΙΣ ΚΑΡΈΚΛΕΣ ΠΟΥ ΚΆΘΟΝΤΑΙ.

     ΑΥΤΟ ΜΕΤΡΆΕΙ.

ΥΓ.

         Τώρα μπήκα στα ογδόντα . Αρχίζει το βαθύ γήρας. 

       Οι έμφυτες παρορμήσεις εξαφανίζονται με την πάροδο των ετών. 

        Τώρα η σκέψη σ αυτή την ηλικία είναι χωρίς τις παρωπίδες των που επιβάλλει ο βιολογικός προγραμματισμός .

     ΤΩΡΑ ΣΚΈΦΤΟΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ

( αρκεί να μην έχει αρχίσει το Αλτσχάιμερ ).

     

  Ο κάθε άνθρωπος το έχει μέσα στα γονίδια του,στο βιολογικό του προγραμματισμό. Δεν είναι κακό αντιθέτως επιβάλλεται να υπάρχει, για να υπάρχει πρόοδος. Γιατί η πρόοδος μιας κοινωνίας είναι η συνισταμένη της προόδου των μελών της. Είναι αυτό που ο Γιούγκ στην ψυχολογία του ονομάζει " κοινωνική προβολή ". Είναι η προσπάθεια του ατόμου να ξεχωρίσει, είναι το πρωτόγονο ένστικτο να γίνει αρχηγός του κοπαδιού.