ΙΣΤΟΡΙΑ 50 ΕΤΩΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

Πληθωρισμός από το 1960 μέχρι το 2011

50 χρόνια Αυτά τα 50 χρόνια κάθε σημείο του διαγράμματος μου φέρνει μία ανάμνηση από την Ελληνική πολιτική ζωή .

1960 οι μισθοί πενιχροί . Ο Φωκίων Δημητριάδης στις γελοιογραφίες του παρουσιάζει το δημόσιο υπάλληλο με μπαλωμένα ρούχα και στα πρόθυρα της λιποθυμίας από την πείνα το ελληνικό κράτος με φειδώ ξοδεύει τα λίγα λεφτά που μαζεύει .

ο πληθωρισμός κυμαίνεται από 2 μέχρι 0%. Το 1962 είναι το έτος που ο προϋπολογισμός παρουσιάζει τα λεγόμενα υπέρ έσοδα .Ο Καραμανλής καυχιέται για αυτό, και ο Παπανδρέου λέει ότι ζούμε σε ένα κράτος που  ΅ οι αριθμοί ευημερούν οι άνθρωποι δυστυχούν ΅.

Στην πολιτική ζωή έχουμε τον ανένδοτο που οδηγεί μαζί με τη δολοφονία του Λαμπράκη στην αποχώρηση του Καραμανλή στο Παρίσι, την ανάθεση της πρωθυπουργίας από το παλάτι στον Πιπινέλη, (θεωρία του κηπουρού), και τελικώς εκλογές που το Νοέμβρη του 63 η ένωση κέντρου με σχετική πλειοψηφία και το Φλεβάρη του 64 με το περίφημο 53% σχηματίζει κυβέρνηση . Η νομισματική πολιτική αλλάζει γίνεται πιο απλόχερη τα λεγόμενα υπέρ έσοδα του Καραμανλή μοιράζονται και φτάνει το χρήμα στην αγορά το βλέπουμε στο διάγραμμα ότι από το 0% ο πληθωρισμός με την προσφορά χρήματος φτάνει στο 5%.

Η ΕΡΕ αντιδρά την απλόχερη οικονομική πολιτική που αυξάνει τον πληθωρισμό και ο πρώην υπουργός οικονομικών Παπαληγούρας τυπώνει προκηρύξεις που λένε ότι ΅αυτή η δραχμή είναι δική σου  μην αφήσεις τον Παπανδρέου να σου την πάρει ΅.

Ξεσπάει όμως και η υπόθεση Ασπίδα ο Γιώργος Παπανδρέου έρχεται σε διάσταση με το παλάτι και παραιτείται. Η κυβέρνηση ανατίθεται στον Στεφανόπουλος με υπουργό συντονισμού το Μητσοτάκη . Η οικονομική πολιτική γίνεται πάλι πιο σφιχτή και βλέπουμε ότι ελαττώνεται πάλι ο πληθωρισμός ,  και τον πρώτο χρόνο της ¨ εθνοσωτήριου επαναστάσεως   ¨ του Παπαδόπουλου μηδενίζεται . Αλλά μηδενίζεται όχι Με τρόπο φυσιολογικό αλλά με το" αποφασίζομεν και διατάσσομεν" .

Αυτό οδήγησε σε μία συμπίεση του πληθωρισμού για μερικά χρόνια , αλλά η οικονομία εκδικείται έτσι η απαγόρευση της Ελεύθερης διακύμανσης των τιμών  , οδήγησε ΅ καπέλο στο κρέας ΅και στο τέλος σε μείωση της παραγωγής.

    Έχουμε την προσπάθεια δημοκρατικού καμουφλαρισματος του καθεστώτος δίδεται αμνηστία στους πολιτικούς κρατούμενους ,ο Μαρκεζίνης σχηματίζει κυβέρνηση και απελευθερώνει την οικονομία από τις απαγορεύσεις και ο πληθωρισμός εκτινάσσεται στο 14% . με τη δικτατορία Ιωαννιδη η εκτίναξη συνεχίζεται  , και όταν στην μεταπολίτευση έρχεται ο Καραμανλής  βρίσκει έναν πληθωρισμό 25%.

Από το 74 μέχρι το 81 Χολαργός κόβει χαρτονομίσματα -δραχμές η αρχική προσπάθεια περιορισμού της ρευστότητος για να πέσει ο πληθωρισμός αντικρούεται από την ψηφοθηρική αντιμετώπιση του θέματος από όλα τα κόμματα . ο Καραμανλής φωνάζει "λιτότης λιτότης", αλλά ο Παπανδρέου αντιτείνει " όχι στη μονόπλευρη λιτότητα".

Έτσι ο πληθωρισμός παραμένει διψήφιος

Το 77 έρχεται το πενθήμερο, και το πενθήμερο έχει αντίκτυπο και στον πληθωρισμό και στην ισοτιμία της δραχμής .Τώρα εργαζόμαστε λιγότερο παράγουμε λιγότερο αλλά πληρωνόμαστε το ίδιο όπως πριν .Έτσι βλέπουμε από το 77 αφενός μεν άνοδο του πληθωρισμού αλλά και για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 25 χρόνια αλλαγή της ισοτιμίας της δραχμής από 30 δρχ. το δολάριο σε 38 .

Από το διάγραμμα φαίνεται ότι όποτε είχαμε εκλογές η ακατάσχετη ψηφοθηρική προσφορά χρήματος ανεβάζει τον πληθωρισμό ενώ ενδιάμεσα γίνονται απόπειρες τιθασεύσεως του.

Έτσι έχουμε κορυφές γύρω από το 81 το 85 και το 89 .  Ενδιάμεσα γίνονται προσπάθειες ελάττωσης αλλά προσκρούουν στην αντίθεση  όλου του φάσματος του πολίτικου κόσμου. Χαρακτηριστική είναι η προσπάθεια Σημίτη μετά το 85 η οποία είχε άδοξο τέλος όταν των επερχομένων εκλογών ακολούθησε η λογική ¨ Τσοβόλα δώστα  όλα ¨ .Και ερχόμαστε στην περίοδο Μητσοτάκη όποιος παραλαμβάνει ένα πληθωρισμό άνω του 20% και τελικά παραδίδει ένα πληθωρισμό λίγο πάνω από το 10%, πρέπει να σημειωθεί ότι την ίδια περίοδο ξανά ξεκίνησαν τα έργα του μετρό, του αεροδρομίου, της Αττικής Οδού.

Ταυτόχρονα από το 90 πρέπει να συμμορφωθούμε με τα κριτήρια του Μάαστριχ (κόκκινο βέλος )έτσι βλέπουμε μία σταδιακή μείωση του πληθωρισμού η οποία σταθεροποιείται κατά την περίοδο Σημίτη σε επίπεδα 3-4% σύνδεση πλέον της αξίας της δραχμής με το ευρώ .

Το 2001 αποχαιρετάμε τη δραχμή και μπαίνουμε στο ευρώ.

 Με το ευρώ οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν μπορούν να παίζουν με τις ισοτιμίες πλέον .Η ισοτιμία καθορίζεται από την Ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα (μέσω της προσφοράς χρήματος ),και στις κυβερνήσεις δεν μένει τίποτα άλλο ο δανεισμός.

Ανίκανες οι κυβερνήσεις να αντισταθούν σε παράλογα αλλά και σε παράνομα αιτήματα διαφόρων τάξεων  προσφεύγουν στον δανεισμό με αποτέλεσμα την πτώχευση της χώρας.

ΥΓ. Για να σας λύσω την απορία ποια είναι τα παράνομα αιτήματα θα σας θυμίσω ότι πληρώσαμε 600 εκατομμύρια ευρώ πρόστιμο στην Ευρωπαϊκή Ένωση διότι υποκύψαμε στους αγρότες οι οποίοι ζητούσαν επιδοτήσεις για καλλιέργειες που ούτε είχαν εγκριθεί ούτε τις είχαν κάνει , και μάλιστα έκλεισαν τους δρόμους παραμονές εκλογών.